Mijn groeiproces en wat ik leerde van rouw

Gepubliceerd op: - Leestijd ongeveer: 4 minuten

Als iemand die recent een rouwproces heeft doorgemaakt, heb ik veel geleerd en merk ik dat het een heel groeiproces heeft gestart.

Mijn moeder overleed in april dit jaar. Een onverwacht overlijden, wat het een hele andere ervaring maakte dan bij mijn vader (die na een ziekbed overleed). Het was een lastige periode, aangezien ik alles in mijn eentje moest regelen en afhandelen. Het was ook erg eenzaam, zonder de steun en hulp die ik eigenlijk wel nodig had. Uiteindelijk heb ik de hele maand juni overspannen thuis gezeten, om het verdriet, de teleurstelling en boosheid te kunnen verwerken.

Ik ben veel boeken gaan lezen, maar er zijn drie boeken waar ik veel uit leerde:

The AfterGrief

Mijn mond viel open toen ik in dit boek las dat het model van de vijf fasen van rouwverwerking grote onzin is. Ik wist niet beter, of het hoorde zo te gaan. Maar in dit boek las ik dat Elisabeth Kübler-Ross, die dit model bedacht, het ook niet had bedoeld om rouwverwerking in kaart te brengen. Het model was oorspronkelijk bedoeld om in kaart te brengen hoe terminaal zieke patienten omgaan met de boodschap dat ze gaan sterven. Maar de massamedia liet het een eigen leven leiden.

Het boek is ook heel duidelijk in het feit dat je de dood van een naaste nooit helemaal verwerkt. Er zullen altijd momenten zijn waarop de poort naar verdriet en gemis weer eventjes opengaat. Vooral bij mijlpalen in het leven die je graag met de overledene had willen delen, is dat het geval. Maar ook een bepaalde geur of bepaald lied kan dat oproepen. En het is OK als je dat even weemoedig of verdrietig maakt. Het is geen teken dat je het niet hebt verwerkt, wat veel mensen wel lijken te denken.

Ik leerde ook dat het OK is dat nieuwe rouw (een recent overlijden) allerlei dingen naar boven haalt en wellicht ook oude rouw (een eerder overlijden) even weer nieuw maakt.

The AfterGrief: finding a way to live after loss is geschreven door Hope Edelmann.

Ongekende gevoelens

Dit boek leert in te zien hoe jouw emotionele bagage ontstaat in je jeugd door de band met je ouders en diens band met hun ouders. Het heeft namelijk invloed op en in je opvoeding en uiteindelijk als volwassene. Het is verrassend hoeveel situaties er beschreven worden, en dat het niet alleen gaat om ouders die nooit of nauwelijks aanwezig waren of gescheiden ouders.

Ongekende gevoelens is geschreven door Jonice Webb en een Nederlandse vertaling van "Running on Emtpy".

Jij bent de liefde

Toegegeven, ik vind het wel een wat zweverig boek. Maar de boodschap dat je loyaal aan jezelf moet blijven en niet aan mensen die het niet verdienen, is wel een mooie. Anders wordt je onzichtbaar. Zoals de schrijver het zelf zegt:

Je past je aan. Aan je omgeving, je ouders, je partner, je kinderen, vrienden en collega’s. Je komt zoveel mogelijk je verantwoordelijkheden en verplichtingen na, in de hoop een goed mens en misschien zelfs wel gelukkig te zijn. Het afstemmen op de ander uit het verlangen om gezien en gewaardeerd te worden is zo groot, dat de prijs die je betaalt is dat je onzichtbaar wordt. Voor je het weet vaar je namelijk de koers van iemand anders en neem je plaats in de wachtkamer van je eigen leven.

.

Onbewust was ik er ook al een beetje mee bezig, om minder bang te zijn en de confrontatie aan te gaan. Ik ben bijvoorbeeld altijd bang geweest van achtbanen, maar geinspireerd door Tom Scott heb ik recent drie achtbanen gedaan.

Jij bent de liefde is geschreven door Jurriaan Galvazzi (ook bekend als dokter Jurriaan).

Conclusie

Ik zal de komende tijd tot nog veel meer inzichten komen, want ik voel aan alles dat ik in een periode van persoonlijke groei zit. Al is de periode van groei ook nooit gestopt sinds ik in 2018 op mezelf ben gaan wonen. Een best tumulteus 2019, gevolgd door een pandemie, een nieuwe baan,...de achtbaan is eigenlijk nooit gestopt.

Hoewel deze fase van groei nieuw en spannend is (zonder familie), kijk ik er ook wel naar uit. Hoe zal ik veranderen? Wat heeft het leven nog voor mij in petto en waar gaat het me brengen? Groei en ontwikkeling is altijd belangrijk naar mijn mening. I am going to enjoy the ride.

Terug naar blogoverzicht

Reacties: